średniowieczne życie i społeczeństwo:
* rycerstwo i rycerze: Film często przedstawia rycerzy jako trzęsący, tchórzliwy i niekompetentny, kontrastując z tradycyjnym wizerunkiem szlachetnych wojowników.
* Kościół: Film satyryzuje moc i hipokryzję Kościoła, z scenami takimi jak „Boski kraj” i „procesem czarownic” kpiących z religijnymi dogmatami i prześladowaniami.
* Hierarchia społeczna: Film kpił z ścisłej hierarchii społecznej tamtych czasów, z scenami takimi jak „francuski drwinę” podkreślający absurdalność rozróżnienia klasowego.
* sąd: Sąd króla Artura jest przedstawiany jako chaotyczna i nieefektywna instytucja, a sam król często wydaje się nieświadomy otaczającej go absurdu.
Mythology &Folklore:
* King Arthur i okrągły stół: Film podważa legendarne postacie króla Artura i jego rycerzy, przedstawiając ich jako wadliwe i śmieszne.
* Święty Graal: Poszukiwanie Świętego Graala staje się nonsensowną podróżą z wieloma absurdalnymi spotkaniami, ostatecznie ujawniającymi, że Graal jest właściwie prostym, codziennym przedmiotem.
* średniowieczne potwory: Film parodiuje mityczne stworzenia tamtych czasów, takie jak Killer Rabbit, francuski drwinę i czarny rycerz, wszystkie służą jako przesadne przedstawienia niebezpieczeństw z epoki.
Wydarzenia historyczne:
* krucjaty: Film satyryzuje historyczne wydarzenia krucjat, podkreślając ich brutalność i motywacje religijne za nimi.
* Medieval Warfare: Film kpi z taktyk i strategii średniowiecznej wojny, przedstawiając bitwy jako komiczne i absurdalne.
Inne cele:
* Polityka i rząd: Film satyryzuje niekompetencję i absurdalność systemów politycznych, szczególnie poprzez charakter króla Artura i rady „Rycerzy” doradzający mu.
* Kultura brytyjska: Film subtelnie kpi z aspektów kultury brytyjskiej i stereotypów, takich jak „French Taunter” i „Horse z kokosem”.
* Konwencje filmowe: Film obala tradycyjne konwencje filmowe, wykorzystując absurdalny humor, wizualne knebel i surrealizm, aby wyśmiewać się z samego procesu filmowego.
Krótko mówiąc, „Poszukiwanie Świętego Graala” Monty Pythona kpią z szerokiej gamy celów, wykorzystując dowcip, absurdalność i satyrę, aby stworzyć zabawną i wnikliwą krytykę średniowiecznego życia, mitologii i ludzkiej natury.