1. Pragnienie wiedzy Faustusa trawiło nienasycone pragnienie wiedzy wykraczającej poza to, co uważano za naturalne lub osiągalne konwencjonalnymi środkami. Chciał zgłębić tajemnice wszechświata, zrozumieć tajemnice stworzenia i osiągnąć szczyt ludzkiego zrozumienia. Magia oferowała mu skrót do zdobycia ogromnej i zakazanej wiedzy.
2. Ciekawość intelektualna :Faust był znakomitym uczonym i człowiekiem o wielkim intelekcie. Był zaintrygowany nieznanym i uprawiał sztuki magiczne z autentycznego pragnienia zrozumienia działania świata. Intelektualna ciekawość skłoniła go do poszukiwania odpowiedzi wykraczających poza granice tradycyjnych dyscyplin akademickich.
3. Pycha i duma :Faust posiadał przemożne poczucie dumy i pewności siebie. Wierzył we własną wyższość, a wiedzę konwencjonalną uważał za niewystarczającą. Zwracając się ku magii, Faustus chciał wznieść się ponad innych, zdobyć władzę i rzucić wyzwanie naturalnemu porządkowi.
4. Wpływ Mefistofelesa :Mefistofeles, demoniczny duch, który pojawia się Faustowi, odgrywa znaczącą rolę w kuszeniu i przekonywaniu go do magii. Manipulacyjny charakter Mefistofelesa, obietnice władzy i fałszywe zapewnienia, że uprawianie zakazanych sztuk nie pociąga za sobą konsekwencji, dodatkowo motywują decyzję Fausta.
5. Pragnienie władzy i kontroli :Faustus kierował się pragnieniem posiadania nadprzyrodzonych mocy i kontroli nad własnym losem. Postrzegał magię jako sposób na przejęcie kontroli nad siłami natury, pokonanie fizycznych ograniczeń i kształtowanie świata zgodnie ze swoją wolą.
6. Niezadowolenie z nauczania konwencjonalnego :Faust był niezadowolony z ograniczeń tradycyjnej edukacji i sztywnych granic narzuconych przez ówczesne władze religijne i intelektualne. Wierzył, że magia oferuje mu sposób na pokonanie tych ograniczeń i odkrycie nowych dziedzin wiedzy.
7. Pokusa i urok :Magia, obiecująca natychmiastową satysfakcję i niezwykłe zdolności, przyciągała Fausta nieodpartym urokiem. Nowość i ekscytacja sztukami zakazanymi urzekły go i zaćmiły jego osąd.
8. Zepsucie wiedzy :Pogoń Fausta za zakazaną wiedzą prowadzi do jego moralnego i duchowego upadku. Przyjmując magię, zostaje zepsuty jej mocą i zaczyna wykorzystywać ją do celów egoistycznych, naruszając zasady etyki i moralności.
Oto niektóre z kluczowych motywacji, które skłoniły doktora Fausta do zwrócenia się w stronę magii, kierując go na ścieżkę, która ostatecznie doprowadziła do jego tragicznego losu.