1. Demoniczne przywołanie: Praktyka ta polega na przywoływaniu lub przywoływaniu demonów za pomocą różnych rytuałów i zaklęć w celu zdobycia wiedzy, mocy lub pomocy ze świata demonicznego.
2. Demoniczne pakty: Wierzący zawierają porozumienia lub pakty z demonami, często wymieniając coś wartościowego za spełnienie określonych pragnień lub uzyskanie określonych mocy.
3. Nekromancja: Nekromancja odnosi się do praktyki komunikowania się z duchami zmarłych, często w celu wróżenia lub uzyskania wskazówek od zmarłego.
4. Mediizm duchowy: Media twierdzą, że przekazują duchy lub komunikują się ze zmarłymi, umożliwiając żywym interakcję ze światem duchów.
5. Maleficium: Praktyka ta polega na używaniu magii do szkodliwych celów, takich jak klątwy, klątwy i zaklęcia, aby wyrządzić krzywdę lub nieszczęście innym.
6. Rytuały szatańskie: Niektóre grupy lub osoby angażują się w satanistyczne rytuały, często obejmujące akty symboliczne i rytuały wywodzące się z satanistycznych systemów wierzeń.
7. Opętanie demoniczne: Odnosi się to do przekonania, że ciało lub umysł danej osoby zostaje zamieszkane lub kontrolowane przez demonicznego ducha, co prowadzi do zmian w zachowaniu, osobowości i mowie.
8. Upuszczanie krwi: W niektórych praktykach okultystycznych lub demonicznych upuszczanie krwi może być dokonywane jako akt rytualny, często obejmujący przecięcie lub przekłucie skóry w celu uwolnienia „nieczystej” lub „demonicznej” krwi.
9. Ofiara ludzka: Historycznie rzecz biorąc, w niektórych kulturach i systemach wierzeń składano ofiary z ludzi jako formę przebłagania istot demonicznych lub jako część okultystycznych rytuałów.
10. Demonolatria: Odnosi się to do kultu lub czci demonów, zwykle z wiarą, że demony mogą zapewnić swoim wyznawcom moc, mądrość lub ochronę.
Należy zauważyć, że praktyki te nie są powszechnie akceptowane ani popierane przez wszystkich i mogą znacznie różnić się charakterem i celami w zależności od konkretnego kontekstu kulturowego lub religijnego. Wiele osób uważa te praktyki za działania poboczne lub przesądy, podczas gdy inni mogą traktować je poważnie lub angażować się w nie z różnych powodów.