Sztuki surrealistyczne powstały w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku przez grupę francuskich pisarzy i artystów, w tym Antonina Artauda, Rogera Vitraca i Roberta Desnosa. Na dramaturgów tych wpłynął ruch surrealistyczny w sztuce i literaturze, który dążył do przełamania konwencjonalnych wyobrażeń o rzeczywistości i zgłębienia podświadomości.
Sztuki surrealistyczne są często wymagające i niekonwencjonalne, a widzom mogą być trudne do zrozumienia. Mogą jednak być również bardzo satysfakcjonujące, zapewniając widzom nowy sposób patrzenia na świat.
Niektóre przykłady sztuk surrealistycznych obejmują:
- „Łysy sopran” Eugene’a Ionesco
- „Nosorożec” Eugene’a Ionesco
- „Czekając na Godota” Samuela Becketta
- „Proces” Franza Kafki
- „Wartość bycia poważnym” Oscara Wilde’a
Sztuki te poruszają różne tematy, w tym naturę rzeczywistości, nieświadomy umysł i kondycję ludzką. Wszystkie pobudzają wyobraźnię i skłaniają do myślenia, dlatego nadal są wykonywane na całym świecie.