1. Element nadprzyrodzony:
Wróżki wprowadzają do spektaklu nieziemski, nadprzyrodzony element. Ich magiczne zdolności i psotna natura tworzą atmosferę zachwytu i fantazji, która nadaje ton nocy świętojańskiej.
2. Agenci Chaosu i Miłości:
Wróżki wprowadzają nieporządek i chaos do świata śmiertelników, szczególnie w sferze miłości. Błąd w eliksirze miłosnym spowodowany pełnymi dobrych intencji, ale błędnymi działaniami Pucka, prowadzi do kilku humorystycznych nieporozumień i romantycznych komplikacji wśród ludzkich bohaterów sztuki.
3. Równolegle do świata śmiertelników:
Świat baśni w sztuce odzwierciedla świat śmiertelników, przedstawiając hierarchie społeczne i romantyczne uwikłania. Tytania, królowa wróżek i Oberon, król, mają swoje problemy małżeńskie, podobnie jak pary ludzkie w sztuce.
4. Symbolika i metafora:
Wróżki często służą jako symbole i metafory różnych ludzkich cech i emocji. Ich lekkość, lotność i figlarność sugerują wolność i oderwanie od spraw ziemskich, a miłosne spory nawiązują do kapryśności ludzkiej miłości i pragnień.
5. Ulga komiczna:
Wybryki i nieporozumienia spowodowane przez wróżki zapewniają komiczną ulgę przez całą sztukę. Ich zaangażowanie dodaje beztroskiego elementu, który kontrastuje z poważniejszymi i romantycznymi aspektami fabuły.
6. Struktura dramatyczna:
Obecność wróżek pozwala na włączenie wielu przeplatających się historii i wątków pobocznych. Interakcje pomiędzy wróżkami a postaciami śmiertelnymi tworzą dynamiczną i złożoną strukturę narracyjną, która utrzymuje widza w napięciu.
Ogólnie rzecz biorąc, wróżki ze Śnu Letniego przyczyniają się do ogólnego tematu sztuki, jakim jest zamieszanie, szaleństwo miłości oraz wzajemne powiązania świata naturalnego i nadprzyrodzonego.