Czy Makbet początkowo wierzył w przepowiednie czarownic?

Początkowo Makbet wydaje się sceptyczny wobec przepowiedni czarownic, uważając je za złudzenia lub sztuczki. Nie od razu zobowiązuje się do ich realizacji z wiary, ale raczej z ciekawości i ambicji. Kiedy czarownice pozdrawiają Makbeta tytułami „Tan Glamis”, „Tan Kawdoru” i „Przyszły Król”, ten zastanawia się, czy są to „narzędzia ciemności” wysłane, by go oszukać. Martwi się o etyczne konsekwencje popełniania przestępstw w celu wypełnienia proroctw, zastanawiając się, czy takie postępowanie nie „pociągnie konsekwencji” i nie przyniesie negatywnych skutków.

Jednak w miarę jak wydarzenia zaczynają się rozwijać, a żądza władzy Makbeta staje się silniejsza, nabiera on coraz większego przekonania o prawdziwości proroctw. Szybkie zdobycie pierwszych dwóch tytułów, wyniesienie go na stanowisko tanana Cawdoru, a następnie na króla, podsyca jego wiarę w moc czarownic i utwierdza w przekonaniu, że mają one nadprzyrodzony wgląd. Ta rosnąca wiara w proroctwa skłania Makbeta do podjęcia drastycznych kroków w celu zabezpieczenia swojej pozycji, co ostatecznie prowadzi go na ścieżkę przemocy, poczucia winy i samozagłady.