Oto kilka przykładów:
* Przemówienie Katarzyny w Akcie I, Scena I: Choć nie jest to wyłącznie monolog (jak jest skierowany do Bianki), Katherine wyraża swoją pogardę dla mężczyzn i małżeństwa. To ujawnia jej buntowniczą naturę i zapowiada główny konflikt spektaklu.
* Mowa Petruchia w Akcie II, Scena I: Kiedy Petruchio przybywa do domu Baptisty, ogłasza zamiar oswojenia Katarzyny. To przypominające monolog przemówienie ukazuje jego pewność siebie, ambicję i chęć kwestionowania norm społecznych.
* Przemówienie Katarzyny w Akcie IV, Scena IV: Po różnych próbach kontrolowania Katherine przez Petruchia kwestionuje ona własne zdrowie psychiczne i znaczenie posłuszeństwa. Ten fragment odzwierciedla jej wewnętrzne zmagania i wskazuje na potencjalną zmianę jej perspektywy.
* Mowa Petruchia w Akcie IV, Scena V: Petruchio próbuje usprawiedliwić swoje metody oswajania Katarzyny, podkreślając swą miłość do niej i pragnienie przekształcenia jej w uległą żonę. To przypominające monolog przemówienie podkreśla jego perspektywę i złożony temat sztuki, jakim jest kontrola i dynamika płci.
Chociaż te fragmenty mogą nie być tradycyjnymi monologami, służą podobnemu celowi, oferując wgląd w umysły i intencje bohaterów. Dają wgląd w emocjonalną podróż bohaterów i przyczyniają się do ogólnego dramatycznego efektu sztuki.