Manipulacja i strach: Danforth wykorzystuje strach i przesądy Tituby, sugerując, że grozi jej niebezpieczeństwo i musi się przyznać, aby się uratować. Sugeruje, że jeśli się nie przyzna, mogą ponieść poważne konsekwencje, w tym krzywdę sobie lub swoim bliskim.
Izolacja: Danforth izoluje Titubę od innych oskarżonych i przesłuchuje ją samotnie. Ta technika sprawia, że czuje się bezbronna i bardziej podatna na presję.
Pytania główne: Danforth zadaje naprowadzające pytania, które w subtelny sposób sugerują odpowiedzi, jakich chce udzielić Tituba. W ten sposób wpływa na jej sposób myślenia i zwiększa prawdopodobieństwo składania upragnionych spowiedzi.
Zagrożenia: Danforth grozi Titubie przemocą fizyczną i więzieniem, jeśli się nie przyzna. Próbuje zastraszyć ją, aby uległa, wmawiając jej, że nie ma innego wyjścia, jak tylko się zgodzić.
Fałszywe obietnice: Danforth składa fałszywe obietnice złagodzenia kary lub nagrody, jeśli Tituba się przyzna. Sugeruje, że jeśli będzie współpracować, może otrzymać łagodniejszą karę lub nawet zostać zwolniona z aresztu.
Wykorzystywanie swojej luki: Danforth wykorzystuje status społeczny Tituby jako kobiety zmarginalizowanej i niewolnicy, aby sprawować nad nią władzę i kontrolę. Wie, że jest bezbronna i może łatwiej ulec presji i manipulacji.
Metody te, zastosowane przez sędziego Danfortha, przyczyniły się do ostatecznego przyznania się Tituby i odgrywają znaczącą rolę w rozwoju wydarzeń przedstawionych w sztuce.