* Król Jakub: James początkowo jest sceptyczny co do istnienia czarownic, ale ostatecznie zostaje przekonany przez dowody przedstawione przez same czarownice. Ma obsesję na punkcie polowania i karania czarownic, pisze nawet o nich książkę zatytułowaną „Daemonologie”.
* Makbet: Makbet początkowo lekceważy proroctwa czarownic, ale w końcu w nie wierzy. Kierując się ich przepowiedniami, popełnia morderstwo i zdradę stanu, aż w końcu popada w szaleństwo i samozagładę.
* Lady Makbet: Lady Makbet początkowo jest bardziej sceptyczna wobec czarownic niż jej mąż, ale ostatecznie daje się przekonać jego argumentom. Staje się równie bezwzględna i ambitna jak Makbet, a poczucie winy ostatecznie doprowadza ją do szaleństwa.
* Pozostałe znaki: Pozostali bohaterowie sztuki na ogół boją się czarownic i wierzą, że są one złe. Szybko oskarżają innych o czary i chętnie uczestniczą w prześladowaniach czarownic.
Wpływ na grę
Różne reakcje na czarownice w sztuce mają znaczący wpływ na ogólną fabułę i tematykę.
* Przepowiednie czarownic wprawiły w ruch tragiczne wydarzenia przedstawione w sztuce. Ambicje Makbeta podsycają przepowiednie wiedźm, że zostanie królem, a żądza władzy prowadzi go do popełnienia straszliwych zbrodni.
* Strach przed czarownicami tworzy w przedstawieniu atmosferę paranoi i podejrzeń. Bohaterowie nieustannie poszukują oznak czarów i szybko oskarżają innych o bycie czarownicami. Ta atmosfera strachu i nieufności przyczynia się do tragicznego zakończenia spektaklu.
* Prześladowanie czarownic odzwierciedla rzeczywiste polowania na czarownice, które miały miejsce w tamtym czasie w Europie. Spektakl pokazuje niebezpieczeństwa, jakie niosą ze sobą przesądy i nietolerancję, a także ostrzega przed konsekwencjami, jakie mogą wywołać strach, który steruje naszymi działaniami.
Podsumowując, różne reakcje na czarownice w „Makbecie” mają znaczący wpływ na fabułę, tematykę i ogólną atmosferę spektaklu. Spektakl zgłębiający temat czarów odzwierciedla rzeczywiste polowania na czarownice, które miały miejsce w ówczesnej Europie, i służy jako ostrzeżenie przed niebezpieczeństwami związanymi z przesądami i nietolerancją.