Kolejnym punktem zwrotnym było bezpośrednie spotkanie Schindlera z brutalnością reżimu nazistowskiego. Bycie świadkiem likwidacji getta w czasie akcji płaszowskiej i przerażających warunków panujących w obozie koncentracyjnym zmusiło go do skonfrontowania się z tragicznymi okolicznościami i zmotywowało go do podjęcia bardziej zdecydowanych działań w celu ochrony życia swoich żydowskich pracowników.
Ważną rolę w kształtowaniu jego wyborów i działań odegrała także żona Schindlera, Emilie Schindler. Aktywnie wspierała jego działania ratownicze oraz zapewniała pomoc emocjonalną i praktyczną. Niezachwiana determinacja Emilie i jej orędownictwo na rzecz dobra prześladowanych Żydów niewątpliwie wpłynęły na zaangażowanie Schindlera w ratowanie życia.
Warto zaznaczyć, że przemiana Schindlera przebiegała stopniowo i nie z dnia na dzień z nastawionego na zysk przemysłowca stał się ratownikiem. Przez całą swoją podróż zmagał się z konfliktami osobistymi, moralnymi i finansowymi. Nagromadzenie nacisków zewnętrznych i osobistych doświadczeń wspólnie przyczyniły się do zdecydowanego szturchnięcia, które zmusiło Schindlera do podjęcia niezwykłych kroków w celu ratowania życia podczas Holokaustu.