Oto bardziej szczegółowe wyjaśnienie fizyki gwizdka suwakowego:
1. Przepływ powietrza :Kiedy gracz wdmuchuje powietrze do gwizdka, tworzy się strumień powietrza skierowany w stronę ostrej krawędzi fippla.
2. Efekt Bernoulliego :Efekt Bernoulliego to zasada dynamiki płynów, która stwierdza, że wraz ze wzrostem prędkości płynu (w tym przypadku powietrza) ciśnienie maleje. Kiedy powietrze z oddechu gracza przechodzi nad ostrą krawędzią fipple'a, prędkość powietrza drastycznie wzrasta, a w konsekwencji spada ciśnienie powietrza.
3. Generowanie wirów :Spadek ciśnienia powietrza powoduje powstanie ruchu wirowego zwanego wirem. Wir powstaje za krawędzią fipple i staje się samowystarczalny, tworząc się i oddzielając od krawędzi tak długo, jak gracz wdmuchuje powietrze do instrumentu.
4. Produkcja dźwięku :Wahania ciśnienia powietrza wywołane przez wir generują fale dźwiękowe. Te fale dźwiękowe przemieszczają się w powietrzu i docierają do uszu słuchacza.
5. Rozstaw i długość :Długość rurki gwizdka suwakowego określa wysokość instrumentu. W miarę jak gracz wysuwa zjeżdżalnię, długość rurki wzrasta, a odległość, na jaką pokonuje powietrze, rośnie. Zwiększenie odległości wpływa na częstotliwość fal dźwiękowych, obniżając ich wysokość. I odwrotnie, cofnięcie suwaka skraca rurkę, zmniejszając odległość podróży w powietrzu i podnosząc wysokość.
6. Mechanizm przesuwny :Gwizdek suwakowy posiada mechanizm przesuwny, który pozwala graczowi na ciągłą zmianę długości tuby. Mechanizm ten zwykle obejmuje przesuwaną rurkę wewnętrzną lub ruchomy tłok wewnątrz rurki zewnętrznej.
Przesuwając suwak w górę i w dół, gracz może płynnie przechodzić pomiędzy różnymi wysokościami, tworząc charakterystyczne „przesuwne” brzmienie instrumentu. Gwizdki suwakowe są często używane w produkcjach muzycznych, aby dodać komicznego lub zabawnego akcentu, szczególnie w muzyce cyrkowej, kreskówkach i piosenkach dla dzieci.