Oto zestawienie jego metod:
* Systematyczna obserwacja: Gesell przeprowadził szeroko zakrojone obserwacje dzieci w otoczeniu naturalistycznym. Dokumentował ich rozwój fizyczny, motoryczny, językowy, społeczny i emocjonalny od niemowlęctwa do okresu dojrzewania. Ta obserwacja dotyczyła:
* Nagrywanie zachowań dzieci: Obejmowało to zapisywanie ich działań, reakcji i wyrażeń w różnych sytuacjach.
* Tworzenie profili rozwojowych: Gesell wykorzystał zebrane dane do ustalenia norm związanych z wiekiem dla różnych kamieni milowych w rozwoju.
* Pomiary naukowe: Gesell uważał, że rozwój dziecka przebiega według przewidywalnego schematu, a każdy etap opiera się na poprzednim. Aby to zmierzyć, opracował serię skali rozwojowych które obejmowały:
* Rozwój motoryczny: Ocena umiejętności, takich jak raczkowanie, chodzenie i chwytanie.
* Rozwój języka: Ocenianie umiejętności takich jak gaworzenie, mówienie i rozumienie języka.
* Zachowanie adaptacyjne: Testowanie umiejętności, takich jak samoopieka, interakcja społeczna i rozwiązywanie problemów.
* Rozwój osobowo-społeczny: Obserwując takie aspekty, jak kontrola emocjonalna, umiejętności społeczne i niezależność.
* Teoria dojrzewania: W swoich badaniach Gesell zaproponował teorię dojrzewania rozwoju, co sugeruje, że proces wzrostu i zmian jest w dużej mierze z góry zaprogramowany i przebiega w sposób naturalny. Wierzył, że czynniki środowiskowe mogą wpływać na rozwój, ale leżące u ich podstaw wzorce były wrodzone.
* Natura kontra wychowanie: Praca Gesella opierała się w dużej mierze na „naturowej” stronie debaty natura kontra wychowanie. Podkreślił znaczenie czynników biologicznych w kształtowaniu rozwoju, sugerując, że dzieci przechodzą przez kolejne etapy rozwojowe we własnym tempie, na które wpływają ich predyspozycje genetyczne.
Kluczowy wkład:
* Normy rozwojowe: Badania Gesella dostarczyły cennych informacji na temat typowych wzorców rozwoju dzieci, ustanawiając standardy zdrowego rozwoju.
* Perspektywa dojrzewania: Jego teoria podkreślała znaczenie zrozumienia biologicznych podstaw rozwoju.
* Wpływ na praktyki wychowawcze: Praca Gesella wpłynęła na rozwój praktyk wychowawczych oraz informowała rodziców i wychowawców o etapach rozwoju dziecka.
Należy jednak zauważyć, że skupienie się Gesella na dojrzewaniu było krytykowane za przeoczenie znaczącej roli środowiska i doświadczenia w kształtowaniu rozwoju dziecka. Współczesne teorie rozwoju uznają wzajemne oddziaływanie natury i wychowania, podkreślając znaczenie zarówno czynników biologicznych, jak i wpływów środowiska na rozwój dziecka.