Zachowanie indywidualne:
* Ekstremalne egocentryczność: Koncentrując się wyłącznie na osobistych potrzebach i pragnieniach, zaniedbując dobrobyt innych.
* narcyz: Mając zawyżone poczucie samooceny, potrzebę nadmiernego podziwu i brak empatii dla innych.
* Egotyzm: Mając zawyżone poczucie własnej wartości i znaczenia, często do punktu arogancji.
* Brak empatii: Trudności w zrozumieniu i dzieleniu się uczuciami innych.
* Wykorzystanie innych: Wykorzystanie innych do osiągania osobistych celów bez względu na ich uczucia lub dobre samopoczucie.
Interakcje społeczne:
* dominujące rozmowy: Ciągle przerywając, rozmawiając o innych i kierować rozmową w kierunku własnych interesów.
* ignorowanie wskazówek społecznych: Niedobranie komunikacji niewerbalnej i potrzeb innych.
* robi wszystko o sobie: Odwrócenie wszelkich rozmów na własne doświadczenia i opinie.
* Zignorowanie norm społecznych: Zachowanie w sposób uważany za niegrzeczny, brak szacunku lub nieodpowiedni.
Kontekst polityczny i ideologiczny:
* Kult osobowości: Wywyższenie lidera do bliskiego statusu, często wykorzystując propagandę i tłumienie sprzeciwu.
* Reguła autorytarna: Koncentracja władzy w rękach pojedynczej lub małej grupy, często lekceważącą indywidualne prawa.
* ekstremalny nacjonalizm: Promowanie poczucia wyższości narodowej i wykluczenia innych grup.
Przykłady w historii:
* Adolf Hitler: Doskonały przykład ekstremalnego personalizmu w polityce. Wspierał kult osobowości wokół siebie i wykorzystał propagandę do kontrolowania opinii publicznej.
* Kim il-sung: Przywódca Korei Północnej, który ustanowił kult osobowości, który trwa do dziś.
* Joseph Stalin: Radziecki dyktator, który użył terroru i propagandy, aby utrzymać moc władzy.
Należy zauważyć: Ekstremalny personalizm może mieć szkodliwy wpływ na jednostki, relacje i społeczeństwo jako całość. Może prowadzić do konfliktu, podziału oraz braku empatii i współczucia.
Ważne jest również rozróżnienie zdrowej samoświadomości od ekstremalnego personalizmu. Ważne jest pewność siebie w umiejętnościach i silnym poczuciu tożsamości, ale nie powinno być kosztem szanowania i doceniania innych.