Jakie są rodzaje ironii w przypadku „Wiele hałasu o nic”?

* Ironia werbalna:ma to miejsce, gdy postać mówi coś, co oznacza coś przeciwnego do tego, co zamierzała. Na przykład w I akcie, w scenie I, Beatrice mówi do Benedicka:„Dziękuję, że nadal będziesz mówił; cisza nie ma za dużo słowa”. To ironia losu, ponieważ Beatrice w rzeczywistości mówi Benedickowi, żeby był cicho, ale robi to w sposób bardzo gadatliwy i ironiczny.

* Ironia sytuacyjna:ma to miejsce, gdy wynik sytuacji bardzo różni się od oczekiwanego. Na przykład w IV akcie, w scenie I, Claudio oskarża Bohatera o niewierność wobec niego. To ironia losu, ponieważ Hero jest w rzeczywistości niewinny, a Claudio nie zdaje sobie sprawy, że Don Pedro i Don John go oszukali.

* Ironia dramatyczna:ma to miejsce wtedy, gdy widz wie więcej o tym, co się dzieje, niż bohaterowie sztuki. Na przykład w II akcie, w scenie III widzowie wiedzą, że Beatrice i Benedick są w sobie zakochani, choć sami nie są tego świadomi.