1. Przebrania i błędna tożsamość:
- Viola przebiera się za młodego mężczyznę o imieniu Cesario, aby służyć księciu Orsino, przygotowując w ten sposób grunt pod serię błędnych tożsamości i zamieszania.
- Olivia bierze Cesario (Violę) za mężczyznę i zakochuje się w nim, wierząc, że jest posłańcem Orsino.
2. Oszustwo w sprawach miłosnych:
- Książę Orsino udaje, że kocha Olivię, ale tak naprawdę jest zauroczony ideą miłości, a nie samą Olivią.
- Początkowe odrzucenie Orsino przez Olivię prowadzi ją do oszukiwania innych co do swoich uczuć, łącznie z odrzuceniem konkurenta, którego uważa za nieatrakcyjnego.
- Sir Andrew Aguecheek udaje szlachetnego i bogatego człowieka, aby zyskać przychylność Olivii, choć tych cech mu brakuje.
3. Przebrania do samoobrony:
- Maria i Sir Toby Belch obmyślają plan oszukania Malvolio, wysyłając mu fałszywy list miłosny od Olivii. Ten podstęp ma częściowo na celu rozrywkę, ale także ochronę Marii przed szpiegostwem Malvolio i surowym traktowaniem innych.
4. Zdrada i nielojalność:
- Malvolio zdradza zaufanie Olivii, przyjmując fałszywy list miłosny i planując się z nią ożenić. Prowadzi to do jego upokorzenia, gdy zostaje oszukany i głupio zachowuje się przed Olivią i innymi.
5. Iluzje i samooszukiwanie się:
- Postacie takie jak Malvolio i Sir Andrew Aguecheek oszukują się co do swoich własnych cech i sposobu, w jaki postrzegają je inni. Prowadzi to do zabawnych sytuacji, w których nieświadomie wyglądają śmiesznie.
Te motywy oszustwa przyczyniają się do fabuły, humoru i eksploracji ludzkiej natury sztuki. Szekspir używa oszustwa jako narzędzia do badania motywacji, pragnień i słabości bohaterów, dodając głębi i złożoności poruszanym w sztuce motywom miłości, tożsamości i konwencji społecznych.