1. wzmożona dramatyczna ironia :Znajomość mitu przez publiczność tworzy element ironii dramatycznej, ponieważ widz zna informacje, których nie znają bohaterowie. Ta luka w wiedzy intensyfikuje poczucie napięcia i zwiększa emocjonalny wpływ rewelacji, które pojawiają się w miarę rozwoju sztuki.
2. głębsze zrozumienie charakteru :Znajomość mitu Edypa pozwala widzowi zrozumieć działania, emocje i wady bohaterów na głębokim poziomie. Widzowie mogą współczuć Edypowi, próbując uniknąć swego losu, wczuć się w cierpienie Jokasty oraz zrozumieć motywacje i konflikty, które kierują decyzjami bohaterów.
3. docenianie elementów symbolicznych :Mit Edypa jest bogaty w symbolikę, a pewne przedmioty, działania i wydarzenia mają istotne znaczenie. Zrozumienie mitu pozwala widzom rozszyfrować te symbole i uchwycić głębsze warstwy narracji i tematów sztuki.
4. Katharsis i empatia :Mit Edypa jest przykładem Arystotelesowskiej koncepcji katharsis, zgodnie z którą emocje oczyszczają się poprzez doświadczenie bycia świadkiem tragedii. Poprzez zastępcze doświadczenie upadku Edypa widzowie mogą osiągnąć poczucie uwolnienia emocjonalnego i większe zrozumienie kondycji ludzkiej, sprzyjając empatii i współczuciu.
5. Trafność i uniwersalność :Mit Edypa oddziałuje na odbiorców na przestrzeni wieków, ponieważ porusza uniwersalne tematy, takie jak los, wolna wola, tożsamość i konsekwencje działań. Znajomość mitu pozwala widzom na głębszy kontakt ze sztuką, rozpoznając jej znaczenie zarówno dla czasów starożytnych, jak i współczesnego świata.
Podsumowując, znajomość mitu Edypa wzbogaca doświadczenie widza w „Królu Edypie”, tworząc dramatyczną ironię, wzbogacając rozwój postaci, odkrywając elementy symboliczne, wywołując katharsis i podkreślając uniwersalne tematy, które czynią sztukę ponadczasową i prowokującą do myślenia.