1. Natura tożsamości: Tożsamość jest pojęciem złożonym i wieloaspektowym, obejmującym różne aspekty, w tym wymiar osobisty, społeczny, kulturowy i egzystencjalny. Nie jest to byt stały i statyczny, ale raczej płynny i ewoluujący, podlegający zmianom w czasie i w odpowiedzi na różne konteksty. Ta złożoność i płynność sprawiają, że ostateczne określenie i zdefiniowanie tożsamości jest trudne.
2. Konstrukcjonizm społeczny: Ta perspektywa socjologiczna kładzie nacisk na społeczne konstruowanie rzeczywistości, w tym tożsamości. Według konstrukcjonistów społecznych tożsamość jest kształtowana i pod wpływem interakcji społecznych, norm kulturowych i dyskursów społecznych. Podważa to tradycyjne koncepcje stabilnego, istotnego „ja” i sugeruje, że tożsamość nie jest wrodzona, ale raczej konstruowana w wyniku procesów społecznych.
3. Postmodernizm i dekonstrukcja: Myśl postmodernistyczna i podejścia dekonstrukcjonistyczne zakwestionowały tradycyjne założenia dotyczące tożsamości, prawdy i znaczenia. Argumentują przeciwko idei zjednoczonego, spójnego „ja” i podkreślają fragmentaryczne, różnorodne i sprzeczne aspekty tożsamości. Doprowadziło to do sceptycyzmu co do możliwości ostatecznego zdefiniowania lub kategoryzowania tożsamości.
4. Globalizacja i migracja: Rosnące wzajemne powiązania świata i przepływ ludzi przez granice wystawiły jednostki na działanie różnorodnych wpływów kulturowych i tożsamości. Podważyło to tradycyjne pojęcia tożsamości powiązanej z określonymi lokalizacjami geograficznymi lub tłem kulturowym. Doświadczenie życia w wielu kulturach może rodzić pytania o własną tożsamość i poczucie przynależności.
5. Indywidualizm i autentyczność: We współczesnych społeczeństwach zachodnich duży nacisk kładzie się na indywidualizm i dążenie do autentycznej autoekspresji. Może to prowadzić do skupienia się na tożsamości osobistej i chęci odróżnienia się od innych, przyczyniając się do kwestionowania i eksploracji tożsamości.
6. Polityka tożsamości: Rozwój polityki tożsamości, w ramach której jednostki i grupy organizują się wokół wspólnej tożsamości, zwrócił większą uwagę na plastyczność i strategiczne aspekty tożsamości. Niektórzy twierdzą, że tożsamość można selektywnie podkreślać lub ukrywać, aby służyć konkretnym interesom lub programom politycznym.
Czynniki te, między innymi, przyczyniły się do powstania wątpliwości i niepewności wokół pojęcia tożsamości, prowadząc jednostki do kwestionowania wrodzonej natury i granic ich postrzegania siebie i relacji z innymi.