Jednym z najbardziej godnych uwagi przykładów dwójmyślenia w „1984” jest hasło „Wojna to pokój”. Hasło to służy przekonaniu ludności, że wojna jest rzeczywiście konieczna dla pokoju. Innym przykładem dwójmyślenia jest stwierdzenie „ignorancja jest siłą”. Sformułowanie to służy do usprawiedliwienia ukrywania przez Partię informacji i jej kontroli nad mediami.
Dwumyślenie to potężne narzędzie, którego partia używa do kontrolowania populacji i utrzymywania władzy. Zaprzeczając sobie, partia może sprawić, że ludzie będą zawsze zdezorientowani i nigdy do końca nie pewni, co jest prawdą, a co nie. To zamieszanie utrudnia ludziom przeciwstawienie się kontroli Partii.
Oto kilka konkretnych przykładów, w jaki sposób partia wykorzystuje dwójmyślenie:
* Ministerstwo Prawdy jest odpowiedzialne za produkcję propagandy i kontrolowanie informacji dostępnych publicznie. Pozwala to partii kontrolować narrację i kształtować opinię publiczną.
* Ministerstwo Miłości jest odpowiedzialne za karanie tych, którzy dopuszczają się myśloprzestępstw. Wysyła to społeczeństwu sygnał, że partia obserwuje i że każdy sprzeciw będzie karany.
* Ministerstwo Obfitości jest odpowiedzialne za racjonowanie żywności i innych zapasów. Pozwala to partii kontrolować gospodarkę i zapewniać zależność ludności od państwa.
* Dwie minuty nienawiści to codzienny rytuał, podczas którego zachęca się społeczeństwo do wyrażania swojej nienawiści do Emmanuela Goldsteina, fikcyjnego wroga państwa. Pomaga to zjednoczyć ludność przeciwko wspólnemu wrogowi i odwrócić jej uwagę od własnych problemów.
Doublethink to potężne narzędzie, którego partia używa do kontrolowania populacji i utrzymywania władzy. Zaprzeczając samej sobie, partia może sprawić, że ludzie będą zawsze zdezorientowani i nigdy do końca nie pewni, co jest prawdą, a co nie. To zamieszanie utrudnia ludziom przeciwstawienie się kontroli partii.