Smutek i podejrzenia:
- Hamlet jest głęboko zasmucony śmiercią swojego ojca, króla Hamleta. Jednak jego smutek zamienia się w podejrzenia, gdy dowiaduje się od Ducha ojca, że został zamordowany przez Klaudiusza, wuja Hamleta, który obecnie zasiada na tronie i jest żonaty z matką Hamleta, królową Gertrudą.
Zdrada i rozczarowanie:
- Hamlet czuje się zdradzony przez pośpieszne małżeństwo swojej matki z Klaudiuszem, którego postrzega jako człowieka kłamliwego i intrygującego. Ta zdrada podważa zaufanie i wiarę Hamleta w najbliższe mu osoby.
Dylemat moralny i zemsta:
- Objawienie Ducha stanowi duże obciążenie dla Hamleta. Czuje się zmuszony do zemsty za morderstwo ojca, ale jest rozdarty moralnymi konsekwencjami odebrania sobie kolejnego życia. Ten dylemat moralny jeszcze bardziej pogłębia jego poczucie melancholii i frustracji.
Wstręt do korupcji i hipokryzji:
- Hamlet jest coraz bardziej rozczarowany korupcją i hipokryzją, którą obserwuje na duńskim dworze. Widzi powierzchowność i powierzchowność oraz zakłamanie dworzan, co potęguje jego wstręt do otaczającego go świata.
Pytania egzystencjalne i śmiertelność:
- Hamlet zmaga się z egzystencjalnymi pytaniami o życie, śmierć i sens istnienia. Rozważa samobójstwo, ale powstrzymują go przekonania religijne i wątpliwości co do życia pozagrobowego. Te filozoficzne rozważania przyczyniają się do jego ogólnego poczucia melancholii i rozpaczy.
Izolacja i samotność:
- Hamlet czuje się odizolowany i samotny, gdyż nie może otwarcie dzielić się wiedzą na temat morderstwa ojca, nie narażając przy tym własnego życia. Ta izolacja jeszcze bardziej pogłębia jego ponure spojrzenie na świat.
Podsumowując, ponura percepcja Hamleta wynika z głębokiego żalu i złości, jakich doświadcza w związku ze śmiercią ojca, zdrady, jaką odczuwa ze strony matki i wuja, rozczarowania hipokryzją dworu, egzystencjalnej kontemplacji oraz poczucia izolacji i samotność.