Oto wymiana:
Kris: „Nie wierzysz, prawda?”
Doris: "Uwierz co?"
Kris: „We mnie. W Świętym Mikołaja. W Boże Narodzenie.”
Doris: „Cóż, jestem dorosły”.
Kris: „Jesteś dorosły, ale nie jesteś zbyt stary, żeby w coś uwierzyć. Musisz w coś uwierzyć, Doris. Musisz w coś uwierzyć”.
Ten moment jest kluczowy w filmie, ponieważ pokazuje, jak cynizm i sceptycyzm Dorisa wpłynęły na jej życie. Kris zachęca ją do odkrycia radości i cudu Bożego Narodzenia, co ostatecznie pomaga jej ponownie połączyć się z jej wewnętrznym dzieckiem i znaleźć szczęście.