1. Głęboki podział w narodzie: Kryzys ujawnił surową rzeczywistość głębokiego podziału rasowego w Stanach Zjednoczonych, szczególnie na południu. Pokazało, że pomimo przełomowej decyzji Sądu Najwyższego Browna przeciwko Edukacji, segregacja była nie tylko praktyką prawną, ale głęboko zakorzenioną w społeczeństwie.
2. Siła oporu na integrację: Wyznaczone wysiłki gubernatora Faubusa i jego zwolenników w celu zapobiegania integracji, nawet uciekając się do używania siły wojskowej, podkreśliły silny opór wobec równości rasowej, która istniała na południu.
3. Rola rządu federalnego w egzekwowaniu praw obywatelskich: Interwencja rządu federalnego, wysyłając 101. Dywizji Powietrznej w celu zapewnienia bezpiecznego wejścia uczniów do szkoły, podkreśliła odpowiedzialność rządu federalnego za utrzymanie praw obywatelskich i ochronę obywateli przed praktykami dyskryminacyjnymi.
4. Znaczenie opinii publicznej: Ogólnopolskie relacje medialne o kryzysie ożywiły opinię publiczną, tworząc poczucie pilności desegregacji i podsycając rosnący ruch na rzecz praw obywatelskich.
5. Moc bez przemocy: Pokojowe i zdecydowane wysiłki uczniów w obliczu wrogości i przemocy wykazały skuteczność bez przemocy, strategię spopularyzowaną przez Martina Luthera Kinga Jr.
6. Wszechobecność rasizmu: Wydarzenia w Little Rock, wraz z powszechnym oporem wobec integracji, ujawniły głęboko zakorzeniony rasizm, który przenikał społeczeństwo amerykańskie.
Podsumowując, kryzys w Little Rock służył jako wyraźne przypomnienie o wyzwaniach stojących przed narodem w osiąganiu równości rasowej. Wykazało to potrzebę interwencji federalnej, siłę oporu wobec integracji oraz znaczenie opinii publicznej i pokojowy opór w walce o prawa obywatelskie. Podkreślił także głęboko zakorzeniony rasizm, który pozostał znaczącą barierą dla postępu.