Kiedy żołnierze przyszli po Łucję, Paschazjusz kazał im zabrać ją do burdelu. Następnie Łucja oświadczyła:„Nikt nigdy nie będzie skalał mojego ciała, ponieważ jestem poświęcona Jezusowi”. Żołnierze nie byli w stanie poruszyć Łucji, niezależnie od tego, jak bardzo próbowali. Mówi się, że ważyła tyle, co góra. Następnie Paschazjusz nakazał im rozpalić wokół niej ogień, ale płomienie się rozstąpiły i nie dotknęły jej. W desperacji w końcu nakazał żołnierzowi odciąć jej głowę, co też uczynił.
Według legendy Łucja po śmierci była nadal przytomna i zaniosła oczy na talerz do grobowca. Została pochowana w katakumbie św. Kaliksta w Rzymie. Jej relikwie przeniesiono później do kościoła św. Łucji w Wenecji, gdzie czczone są do dziś.