Istnieje wiele powodów, dla których legenda o dźgnięciu w plecy była tak popularna w Niemczech po I wojnie światowej. Po pierwsze, naród niemiecki był zszokowany i upokorzony porażką. Przez lata wmawiano im, że armia niemiecka jest niepokonana i nie mogli uwierzyć, że została pokonana przez aliantów. Po drugie, legenda dostarczała prostego i łatwego do zrozumienia wyjaśnienia porażki. Pozwoliło to Niemcom zrzucić winę za to, co się stało, na kogoś innego niż na siebie. Po trzecie, legendę rozpropagowały media i partia nazistowska, co przyczyniło się do jej rozpowszechnienia w całym kraju.
Legenda o dźgnięciu w plecy wywarła głęboki wpływ na społeczeństwo niemieckie. Pomogło to wywołać wśród narodu niemieckiego poczucie gniewu i urazy i ułatwiło nazistom dojście do władzy. Doprowadziło to także do prześladowań i mordów na Żydach i innych mniejszościach, których obwiniano o porażkę.
Legenda o dźgnięciu w plecy przypomina o niebezpieczeństwach związanych z poszukiwaniem kozłów ofiarnych i teoriami spiskowymi. Kiedy ludzie szukają kogoś, kogo można winić za ich problemy, często są skłonni wierzyć w najgorsze o innych. Może to prowadzić do przemocy i prześladowań, tak jak miało to miejsce w Niemczech w latach trzydziestych XX wieku.