1. Obserwacje i inspiracje ze świata przyrody:
- Moore był mocno zainspirowany światem przyrody, zwłaszcza krajobrazami, skałami, kościami i postacią ludzką. Kształty w naturze postrzegał jako podstawowe elementy składowe swoich rzeźb.
- Szkicował i wykonywał makiety (małe modele) bezpośrednio na podstawie swoich obserwacji, przekładając te organiczne formy na swoje rzeźby.
2. Eksploracja form abstrakcyjnych:
- Choć zakorzeniony w świecie przyrody, Moore nie tylko replikował formy. Abstrahował je i upraszczał, podkreślając istotę ich struktury i objętości.
- Eksperymentował z geometrycznymi kształtami, takimi jak kule, sześciany i cylindry, ale włączał także nieregularne, płynne krzywizny i wgłębienia.
3. Intuicyjne zrozumienie formy:
- Moore wierzył, że formę należy odbierać wszystkimi zmysłami, a nie tylko wzrokiem. Badał relacje między przestrzenią pozytywną i negatywną, podkreślając, że przestrzeń wokół i wewnątrz rzeźby jest tak samo ważna jak sama bryła.
- Fascynowało go, jak światło gra na jego rzeźbach, tworząc grę cienia i światła. Ta wrażliwość na światło i cień jeszcze bardziej wzmocniła wolumetryczne walory jego prac.
4. Forma „Pusta”:
- Jednym z kluczowych wkładów Moore'a w rzeźbę było badanie „pustej” formy. Widział potencjał w pustce, przestrzeni wewnątrz rzeźby, którą często rzeźbił.
- Stworzyło to dynamiczne napięcie pomiędzy bryłą a pustką, dodając jego pracom kolejny wymiar złożoności i intrygi.
5. Ciągłe eksperymentowanie:
– Rzeźby Moore’a nie powstawały w jeden, ustalony sposób. Nieustannie eksperymentował z różnymi materiałami, technikami i podejściami.
- Używał wszystkiego, od drewna i kamienia po brąz i gips, często pracując nad wieloma elementami jednocześnie. To ciągłe eksperymentowanie doprowadziło do szerokiej gamy zmian stylistycznych w jego twórczości.
Podsumowując, kształty Henry'ego Moore'a nie były podyktowane ścisłymi regułami i formułami. Wyłoniły się z głęboko osobistego procesu obserwacji, abstrakcji, intuicyjnego zrozumienia i ciągłego eksperymentowania. Badał nieodłączne piękno form występujących w naturze, a następnie przekształcił je w potężne, sugestywne rzeźby, które do dziś przemawiają do widzów.