* jako prezydent Kongresu Kontynentalnego: Hancock był przewodniczącym Kongresu, gdy oświadczenie została przyjęta. Standardowa praktyka była dla przewodniczącego podpisania oficjalnych dokumentów, co sprawiło, że podpis Hancocka był najbardziej widocznym w dokumencie.
* Symbol rebelii: Hancock był bogatym kupcem i wybitną postacią w Bostonie, co czyni go celem władz brytyjskich. Jego odważny podpis, duży i wyraźny, służył jako wyzywająca deklaracja niepodległości. To był sposób na powiedzenie:„Oto jestem, przyjdź i weź mnie!”
* reklama i legitymacja: Deklaracja miała być szeroko rozpowszechniona i odczytana, a podpis Hancocka, zarówno pod względem wielkości, jak i jego rozgłosu, pomógłby zapewnić maksymalną uwagę dokumentu. Dodał także do dokumentu poczucie legitymacji i autorytetu.
Zasadniczo podpis Hancocka był zarówno praktyczną koniecznością, jak i potężnym stwierdzeniem buntu i zaangażowania w przyczynę niezależności. Stał się symbolem rewolucji amerykańskiej, przypomnieniem ryzyka podjętego przez tych, którzy odważyli się uwolnić się od rządów brytyjskich.