Sztylet pojawia się po raz pierwszy w akcie I, kiedy Abigail Williams, młoda dziewczyna, która inicjuje procesy o czary, oskarża Goody'ego Proctora o czary. Twierdzi, że Proctor używa sztyletu do przywoływania złych duchów i krzywdzenia ludzi. To fałszywe oskarżenie uwypukla siłę manipulacji i paranoi, jaka panuje w Salem.
W miarę postępów w sztuce sztylet staje się symbolem strachu i przesądów, które trawią miasto. Jest postrzegany jako narzędzie złych sił, zdolne wyrządzić krzywdę i szerzyć histerię czarów. Strach otaczający sztylet odzwierciedla większy społeczny strach przed nieznanym i chęć znalezienia kozła ofiarnego niewytłumaczalnych nieszczęść.
Sztylet symbolizuje także erozję zaufania i rozpad relacji we wspólnocie. W miarę eskalacji procesów nieufność i podejrzenia powodują podziały wśród sąsiadów i rodzin, co odzwierciedla niszczycielską moc broni. Obecność sztyletu podkreśla kruchość tkanki społecznej miasta, czyniąc ją podatną na manipulację i dezintegrację.
Ponadto sztylet służy jako metafora niszczycielskiej mocy kłamstw i fałszywych oskarżeń. Początkowe kłamstwo Abigail dotyczące użycia sztyletu przez Goody'ego Proctora uruchamia łańcuch wydarzeń, który sieje spustoszenie w życiu niezliczonych niewinnych osób, pokazując, jak nawet niewielki akt oszustwa może mieć niszczycielskie konsekwencje.
W ostatnim akcie, kiedy Elizabeth Proctor przedstawia sądowi sztylet jako dowód kłamstw Abigail, staje się on potężnym symbolem prawdy i sprawiedliwości. Objawienie obnaża korupcję i manipulację, które nękały procesy, i potwierdza znaczenie odkrywania prawdy, nawet w obliczu strachu i przeciwności losu.
Ogólnie rzecz biorąc, sztylet w „The Crucible” symbolizuje niszczycielskie siły, strach, podejrzenia i manipulację, które charakteryzowały procesy czarownic w Salem. Podkreśla kruchość społeczeństwa ludzkiego i dalekosiężne konsekwencje nieprawd i fałszywych oskarżeń, ostatecznie służąc jako przestroga przed niebezpieczeństwami związanymi z przesądami i masową histerią.