2. Rzeźby z okresu klasycznego miały na celu uchwycenie momentów akcji i emocji. Kontraposto, pozycja z ciężarem przeniesionym na jedną nogę, była powszechnie stosowana w celu dodania dynamiki rzeźbom.
3. W okresie hellenistycznym greccy artyści skupiali się na wyrażaniu indywidualnych cech, emocji i dramatycznych momentów scen. Eksperymentowali z różnymi pozami, ekspresją i tematami, aby przekazać w rzeźbach poczucie emocji i narrację.
4. Greccy rzeźbiarze również zaczęli zgłębiać przedstawienie draperii, zwracając szczególną uwagę na fakturę tkanin, fałdy i sposób, w jaki układały się one na postaciach. Zwiększyło to realizm i dodało wizualnego zainteresowania rzeźbami.
5. Wraz z pojawieniem się hellenistycznego naturalizmu greccy artyści wykorzystali intensywność emocjonalną i psychologiczną, tworząc rzeźby o przesadnej ekspresji, dynamicznych pozach i poczuciu teatralności.