Kluczowe cechy awangardowego stylu Rodina obejmują:
1. Naturalizm i realizm :Rodin kładł nacisk na realistyczne uchwycenie ludzkiej postaci i emocji, często korzystając z modeli, które uważnie obserwował. Jego prace charakteryzują się szczegółowymi przedstawieniami anatomicznymi, płynnymi pozami i wyrazistymi gestami.
2. Fragmentacja :Rzeźby Rodina często składają się z fragmentarycznych części ciała lub niekompletnych postaci. Uważał, że takie podejście skuteczniej niż kompletne formy oddaje istotę ruchu, energii i emocji.
3. Szorstka tekstura :Rzeźby Rodina często mają szorstkie i niedokończone powierzchnie, przypominające niedokończone modele z gliny. Technika ta miała na celu oddanie w jego pracach poczucia bezpośredniości i spontaniczności.
4. Skala monumentalna :Rodin stworzył także monumentalne rzeźby, niektóre osiągające wysokość ponad 3 stóp. Te wielkie dzieła często niosły ze sobą dramat, moc i symbolikę.
5. Motywy alegoryczne :Rzeźby Rodina często eksplorują uniwersalne ludzkie doświadczenia i emocje, poruszając takie tematy, jak miłość, pasja, rozpacz i śmiertelność. Jego prace mają charakter głęboko psychologiczny i introspektywny.
6. Innowacje w materiałach :Rodin eksperymentował z różnymi materiałami wykraczającymi poza tradycyjny brąz i marmur, w tym z gipsem, terakotą, a nawet z niekonwencjonalnymi przedmiotami znalezionymi.
Awangardowe podejście Rodina do rzeźby w znaczący sposób wpłynęło na rozwój sztuki współczesnej i wpłynęło na kolejne pokolenia rzeźbiarzy. Jego przełomowe techniki i wizja artystyczna przesunęły granice tradycyjnej rzeźby i położyły podwaliny pod współczesne praktyki rzeźbiarskie.