W pewnym momencie powieści Winston znajduje w sklepie ze starociami staromodny koralowy przycisk do papieru. Opisuje koral jako „zamknięty w szkle jak jakieś cenne małe zwierzę”. Winston jest zafascynowany przyciskiem do papieru, ponieważ jest to prawdziwy przedmiot z przeszłości, w przeciwieństwie do masowo produkowanych i standardowych przedmiotów, które wypełniają świat w 1984 roku.
Przycisk do papieru reprezentuje także tęsknotę Winstona za wolnością i autentycznością. Wyobraża sobie czasy, kiedy ludzie mogli żyć w harmonii z naturą, a nie w ściśle kontrolowanym, inwigilowanym świecie Oceanii. Przycisk do papieru przypomina Winstonowi, że był kiedyś czas, kiedy wszystko wyglądało inaczej i daje mu promyk nadziei pośród ponurości jego życia.
Należy jednak pamiętać, że koral zamknięty w szkle przypomina także o kruchości i nietrwałości piękna i wolności. Chociaż Winston znajduje pocieszenie w przycisku do papieru, wie, że nadal jest on uwięziony w szkle, tak jak jest uwięziony w opresyjnym społeczeństwie Oceanii.
Ostatecznie koral zamknięty w szkle jest metaforą ludzkiej natury i nieustannej walki sił represji i wolności. Przypomina, że niezależnie od tego, jak ponura może się wydawać sytuacja, zawsze jest nadzieja na zmiany i lepszą przyszłość.