W kontekście optyki szkła matrycowe są stosowane jako materiał macierzysty dla laserów, włókien optycznych i innych elementów optycznych. Wysoka przezroczystość, niskie straty optyczne i łatwość domieszkowania różnymi elementami sprawiają, że nadają się do różnych zastosowań optycznych. Typowe szkła matrycowe do optyki obejmują szkło krzemionkowe (krzemionka topiona), szkło borokrzemianowe i szkło fosforanowe.
W materiałoznawstwie szkła matrycowe służą jako faza matrycy w materiałach kompozytowych. Dzięki rozproszeniu materiałów wzmacniających, takich jak włókna, cząstki lub wiskery w osnowie szklanej, można poprawić ogólne właściwości mechaniczne kompozytu. Przykłady obejmują kompozyty szklano-ceramiczne, kompozyty szklano-polimerowe i kompozyty szklano-metalowe.
W biomateriałach szkła matrycowe są wykorzystywane w różnych zastosowaniach biomedycznych. Okulary bioaktywne to rodzaj szkła matrycowego, które może wiązać się z żywymi tkankami, dzięki czemu są przydatne w naprawie i wymianie kości. Składają się z różnych pierwiastków, takich jak krzem, wapń, fosfor i sód. Dodatkowo szkła matrycowe można stosować w systemach dostarczania leków, w których lek jest kapsułkowany w szklanej matrycy i uwalniany przez kontrolowany okres.
Podsumowując, szkła matrycowe to materiały amorficzne, które służą jako gospodarz lub matryca dla innych substancji. Mają zastosowanie w optyce, materiałoznawstwie i biomateriałach, gdzie ich właściwości, takie jak wysoka przezroczystość, niskie straty optyczne i biokompatybilność, są wykorzystywane do różnych celów.