Rozwój pisma w języku sumeryjskim był procesem stopniowym, ze znaczącym postępem poczynionym na przestrzeni kilku stuleci. Oto główne etapy ewolucji pisma w Sumerze:
a) Piktogramy:
Na wczesnych etapach Sumerowie zaczynali od rysowania prostych obrazów lub symboli przedstawiających przedmioty lub określone idee. Te wczesne symbole, zwane piktogramami, przekazywały proste wiadomości za pomocą przedstawień wizualnych. Jednym z najwcześniejszych artefaktów przedstawiających takie piktograficzne pisma jest tablica z Uruk z końca IV tysiąclecia p.n.e., która przedstawia proste rysunki związane z transakcjami rolnymi.
b) Proto-klinowy:
W miarę wzrostu potrzeby zapisywania i przekazywania złożonych idei Sumerowie zaczęli łączyć i modyfikować swoje symbole piktograficzne. Doprowadziło to do opracowania bardziej wyrafinowanego systemu, znanego jako proto-klinowy, ze znakami w kształcie klina odciśniętymi na glinianych tabliczkach. Proto-klinowy umożliwił Sumerom stworzenie większego repertuaru symboli, w tym pojęć abstrakcyjnych i symboli numerycznych.
c) Prawdziwy pismo klinowe:
Około 3000 roku p.n.e. Sumerowie opracowali dojrzały system pisma, zwany prawdziwym pismem klinowym, który zastąpił protoklinowy. Ten udoskonalony system obejmował szerszą gamę znaków w kształcie klina, używanych zarówno logograficznie (przedstawiające całe słowa lub frazy), jak i fonetyczne (reprezentujące sylaby lub dźwięki). Było to połączenie symboli ideograficznych i fonetycznych.
d) Szkoły skrybów i poszerzanie wiedzy:
Ewolucja pisma w Sumerze doprowadziła do powstania szkół skrybów, w których wyspecjalizowana klasa skrybów osiągnęła biegłość w sztuce czytania i pisania. Szkoły te odegrały istotną rolę w zachowaniu i przekazywaniu wiedzy, umożliwiając rozwój systemów administracyjnych, literatury i tekstów religijnych.
e) Rozpowszechnienie pisma klinowego:
Zaawansowany system pisma Sumeru wywarł głęboki wpływ na sąsiednie cywilizacje, a pismo klinowe ostatecznie stało się przez kilka stuleci dominującym systemem pisma na starożytnym Bliskim Wschodzie. Akadyjczycy, Elamici, Hetyci i inne kultury przyjęły i przystosowały pismo klinowe do własnych języków.
Wynalazek i ewolucja pisma sumeryjskiego zasadniczo zmieniły komunikację międzyludzką i utorowały drogę do znaczącego postępu kulturowego, gospodarczego i intelektualnego w starożytnej Mezopotamii i poza nią. Pismo klinowe pozostało dominującym systemem pisma w regionie aż do powstania alfabetu, który następnie rozprzestrzenił się na całym świecie i ukształtował różne dzisiejsze języki i kultury.