Forma ronda to struktura muzyczna, w której powtarzający się temat lub refren na przemian z kontrastującymi fragmentami. Refren zwykle pojawia się na początku, na końcu i pomiędzy kontrastującymi sekcjami. Kontrastujące sekcje są często nazywane odcinkami lub kupletami.
Zasadniczymi elementami muzycznymi formy ronda są temat i jego powtarzalność. Temat jest główną ideą muzyczną utworu i powtarza się w całości w całym utworze. Kontrastujące sekcje zapewniają różnorodność i kontrast w stosunku do tematu, a także pomagają stworzyć wrażenie pędu do przodu.
Forma ronda jest często używana w muzyce klasycznej, zwłaszcza w okresie klasycznym (1750-1830). Do znanych przykładów rond należą Rondo Alla Turca Wolfganga Amadeusa Mozarta, Rondo Capriccioso Felixa Mendelssohna i Rondo z 14 Sonaty fortepianowej Beethovena („Sonata księżycowa”).
Główne tematy ronda
Głównymi tematami ronda są jedność, różnorodność i kontrast. Jedność tworzy powtarzalność tematu w całym utworze. Różnorodność tworzą kontrastujące sekcje, które zapewniają poczucie kontrastu i dynamiki. Kontrast tworzony jest przez różnice między motywem a kontrastującymi sekcjami.
Forma ronda to wszechstronna struktura muzyczna, którą można wykorzystać do tworzenia szerokiej gamy efektów muzycznych. Jest często używany w muzyce klasycznej, ale można go również znaleźć w innych gatunkach muzyki, takich jak jazz, folk i pop.