Tematem leżącym u podstaw cyklu opowieści o słońcu i księżycu jest cykliczna natura czasu i istnienia.
- Każdej nocy zachodzi słońce, zapada ciemność i pojawia się księżyc. Jednak wraz z nadejściem świtu słońce wschodzi ponownie, rozpraszając ciemność i oznaczając nowy dzień.
- Czas płynie w nieustannym cyklu, którego stałymi znacznikami są Słońce i Księżyc — wieczny taniec światła i cienia, narodzin i odrodzenia.
- Ten temat przypomina nam, że życie również podlega podobnym wzorcom ciągłych zmian i odnowy. Podczas gdy księżyc reprezentuje kobiecość, intuicję i tajemnicę, słońce symbolizuje męską energię, moc i blask.
- Razem obejmują dwoistość właściwą wszechświatowi - harmonijną równowagę pomiędzy przeciwieństwami oraz przypływami i odpływami energii, które napędzają kosmos.
- Historia słońca i księżyca oddaje fundamentalną prawdę, że pomimo ciągłych zmian i zmian w życiu, u podstaw tego wszystkiego leży większy, boski porządek – porządek, który jest niezmienny i wieczny.
- W ten sposób słońce i księżyc stają się symbolami ponadczasowej podróży samego życia - podróży ciągłego wzrostu, transformacji i ostatecznie uświadomienia sobie, że w cyklach czasu leży klucz do wiecznego istnienia.