Malarstwo Giotta jest istotne z wielu powodów. Po pierwsze, zrywa z tradycyjnym bizantyjskim stylem malarstwa, który charakteryzował się płaskimi, stylizowanymi postaciami i brakiem realizmu. Postacie Giotta są bardziej realistyczne i trójwymiarowe, a on wykorzystuje światłocień (wykorzystanie światła i cienia), aby stworzyć poczucie głębi i realizmu. Po drugie, malarstwo Giotta wyróżnia się intensywnością emocjonalną. Smutek Dziewicy Maryi jest namacalny, a widz zostaje wciągnięty w tę scenę i odczuwa wobec niej poczucie empatii.
„Opłakiwanie Chrystusa” Giotta było głównym punktem zwrotnym w sztuce europejskiej. Pomogło zapoczątkować nową erę realizmu i naturalizmu w malarstwie oraz zainspirowało późniejszych artystów, takich jak Michał Anioł i Rafael. Obraz do dziś uważany jest za jedno z najpiękniejszych i najbardziej poruszających dzieł sztuki, jakie kiedykolwiek powstały.
Oto kilka konkretnych sposobów, w jakie malarstwo Giotta posunęło naprzód sztukę europejską:
- Oderwał się od tradycyjnego bizantyjskiego stylu malarstwa i wprowadził nową erę realizmu i naturalizmu.
- Postacie Giotta są bardziej realistyczne i trójwymiarowe, a on wykorzystuje światłocień (wykorzystanie światła i cienia), aby stworzyć wrażenie głębi.
- Malarstwo Giotta wyróżnia się intensywnością emocjonalną, która wciąga widza w scenę i wywołuje poczucie empatii.
- Obraz zainspirował późniejszych artystów, takich jak Michał Anioł i Rafael.