1. Propaganda i władza:
* Legitymizacja: Portrety były potężnym narzędziem ustalania i utrzymywania legitymacji monarchy. Przedstawiali władcę jako wybranego przez Boga, potężnego, mądrego i sprawiedliwego, co wzmacniało ich roszczenia do tronu.
* Obraz publiczny: Portrety wyświetlano w przestrzeni publicznej, takiej jak pałace, ratusze i kościoły, umożliwiając ludności „zobaczenie” monarchy i połączenie się z jego wizerunkiem. To wzbudziło poczucie lojalności i podziwu.
* Propaganda: Portrety można wykorzystać do przedstawienia monarchy w określony sposób, podkreślając jego zalety, osiągnięcia i sojusze, jednocześnie bagatelizując jego wady lub wrogów. Na przykład monarchów można ukazywać noszących regalia, otoczonych symbolami władzy lub angażujących się w działania podkreślające ich siłę i mądrość.
2. Autopromocja i dziedzictwo:
* Marka osobista: Portrety były dla monarchów sposobem na tworzenie i kontrolowanie własnego wizerunku publicznego, wpływając na to, jak są postrzegani przez poddanych i historię. Mogli wykorzystać swoje portrety, aby promować pożądane cechy, takie jak pobożność, mądrość czy siła.
* Zapis historyczny: Portrety służyły jako wizualny zapis monarchy, oddając jego wygląd fizyczny, a nawet osobowość. Pomogły zachować pamięć o władcy dla przyszłych pokoleń.
* Symbol stanu: Posiadanie i zamawianie portretów było oznaką bogactwa i władzy, a monarchowie wykorzystywali te dzieła do podniesienia swojego statusu i ukazania swojego bogactwa.
3. Patronat artystyczny:
* Artyści wspierający: Zamawiając portrety, monarchowie nie tylko odnieśli korzyści, ale także wspierali sztukę i wykwalifikowanych rzemieślników w swoich królestwach. Sprzyjało to rozwojowi kulturalnemu i ukazywało rolę monarchy jako mecenasa sztuki.
* Zachowywanie umiejętności artystycznych: Mecenat monarchiczny zapewnił przetrwanie i rozwój technik i stylów artystycznych.
4. Wyraz osobisty:
* Autorefleksja: Portrety, zwłaszcza te wykonywane prywatnie, pozwalały monarchom zgłębiać własny wizerunek i tożsamość, zastanawiając się nad swoją rolą i dziedzictwem.
* Wyraz emocjonalny: Niektóre portrety przedstawiały emocje, umożliwiając monarchom przekazywanie swoich wewnętrznych myśli i uczuć poprzez sztukę.
Ostatecznie portret monarchiczny był zjawiskiem złożonym i wieloaspektowym, odzwierciedlającym motywacje polityczne, społeczne i osobiste władcy. Obrazy te były nie tylko przedmiotami dekoracyjnymi, ale potężnymi instrumentami kształtowania percepcji i umacniania mocy.