* Wczesny kontakt ze sztuką: Urodzony w rodzinie artystów w Urbino we Włoszech, Raphael miał kontakt ze sztuką od najmłodszych lat. Jego ojciec, Giovanni Santi, był malarzem i prawdopodobnie pomagał w warsztacie ojca. Ten wczesny kontakt z procesem artystycznym rozwinął jego pasję i talent.
* Praktyka artystyczna: W wieku 11 lat Raphael odbył praktykę w warsztacie Pietro Perugino, wybitnego malarza z Umbrii. Był to kluczowy krok w jego rozwoju, pozwalający mu uczyć się umiejętności technicznych i zasad artystycznych od mistrza.
* Naturalny talent: Raphael był wyraźnie utalentowany. Jego wczesne prace, nawet w okresie nauki, wykazywały wyjątkową umiejętność uchwycenia piękna, wdzięku i emocjonalnej głębi. Jego talent był niezaprzeczalny i niewątpliwie pchnął go w dalsze poszukiwania artystyczne.
* Pragnienie uznania i sukcesu: Żyjąc w kwitnącej epoce renesansu, gdzie artyści cieszyli się wysokim statusem społecznym i prestiżem, Raphael prawdopodobnie dążył do osiągnięcia sukcesu i uznania dla swojego talentu. Ambicja ta w połączeniu z pasją do sztuki zmotywowała go do kontynuowania kariery artystycznej.
* Duch renesansu: Renesans był okresem ogromnych poszukiwań intelektualnych i artystycznych. Ten duch ciekawości, innowacyjności i chęci wyrażania siebie podsycił pragnienie Raphaela, aby zostać malarzem i wnieść wkład w tętniącą życiem scenę artystyczną tamtych czasów.
Należy pamiętać, że są to tylko teorie oparte na tym, co wiemy o życiu Rafaela i kontekście renesansu. Jednak połączenie jego wczesnej ekspozycji, talentu i chęci sukcesu prawdopodobnie doprowadziło go do uznania malarstwa za dzieło swojego życia.