Jedną z najbardziej uderzających rzeczy w twórczości Holbeina jest użycie przez niego symboliki i alegorii. Często używał przedmiotów i postaci do przedstawienia abstrakcyjnych koncepcji lub idei, a jego obrazy są pełne ukrytych znaczeń i odniesień. Na przykład w swoim obrazie „Ambasadorzy” (1533) umieścił szereg symboli nawiązujących do ówczesnych napięć politycznych i religijnych. Na przykład czaszka na pierwszym planie przypomina o przemijaniu życia, a lutnia i księgi muzyczne reprezentują harmonię wszechświata.
Holbein był także mistrzem satyry, a jego twórczość często pełna jest humorystycznych i krytycznych obserwacji społeczeństwa. Na przykład w swoim obrazie „Taniec śmierci” (1526-27) przedstawia Śmierć prowadzącą procesję ludzi różnych warstw społecznych, od królów i papieży po chłopów i żebraków. Obraz przypomina, że śmierć jest nieunikniona i nikt nie jest od niej zwolniony, niezależnie od statusu społecznego czy zamożności.
Prace Holbeina zapewniają cenny wgląd w świat północnego renesansu. Jego obrazy odzwierciedlają zmiany społeczne, polityczne i religijne tamtych czasów i oferują wyjątkową perspektywę na ludzi i wydarzenia tamtego okresu.