Fizyczność:
* przesadzone ruchy: Aktorzy slapstick używają dużych, szerokich gestów i wyolbrzymionych mimiki. Pomyśl o przesadzonych upadkach, niezdarnych ruchach i odmienności twarzy.
* szorstki: Slapstick często wiąże się z fizycznym kontaktem, takim jak klapsy, kopnięcia i pratfalls. Choć ma być humorystyczny, zwykle robi się to w sposób, który wydaje się nieszkodliwy i zabawny.
* Improwizacja: Wiele procedur slapstick opiera się na spontanicznych reakcjach i szybkim myśleniu, co pozwala na nieoczekiwane zwroty akcji.
Absurdity:
* nierealistyczne sytuacje: Slapstick często używa dziwacznych i nieprawdopodobnych sytuacji, które rozciągają granice rzeczywistości. Wyobraź sobie postać próbującą poruszać się po pokoju pełnym dużych obiektów lub zmaga się z nieprawidłową maszyną.
* znakomite znaki: Slapstick często zawiera postacie, które są przesadnymi wersjami prawdziwych ludzi, prezentujące dziwaczne osobowości, niezwykłe maniery, a może nawet pewien poziom niekompetencji.
Humor wizualny:
* Wizualne gags: Slapstick w dużej mierze opiera się na humorze wizualnym, często używając rekwizytów, kostiumów i ustawiania elementów w sposób generujący śmiech. Pomyśl o klasycznym poślizgu skórki bananowej lub postaci, która wpadła w linę.
* Efekty dźwiękowe: Występy slapstick często obejmują efekty dźwiękowe, takie jak przesadne klapsy, awarie i pisk, aby zwiększyć uderzenie komediowe.
Przykłady slapstick:
* Klasyczne nieme filmy Charliego Chaplina, Bustera Keatona i Harolda Lloyda.
* Trzy stooges, z chaotyczną i gwałtowną marką slapstick.
* Nowoczesne filmy, takie jak „kac” lub „głupi i głupi”, często zawierają elementy slapstick.
Ogólnie:
Slapstick to styl występu, którego celem jest wywołanie śmiechu poprzez humor fizyczny, absurdalność i kneble wizualne. Jest to ponadczasowa forma komedii, która wykracza poza bariery językowe i nadal bawi publiczność przez pokolenia.