1. Sława i gwiazdy: Dyptyk przedstawia Marilyn Monroe, ikonę kultury, która ucieleśniała zarówno urok, jak i tragedię sławy. Powtarzające się wykorzystywanie przez Warhol jej wizerunku, zaczerpniętego z fotosów reklamowych, podkreśla nieustające koło sławy i jej wpływ na jednostkę.
2. Produkcja masowa i konsumpcjonizm: Technika sitodruku, metoda stosowana w masowej produkcji, odzwierciedla sposób, w jaki gwiazdy są produkowane i konsumowane we współczesnym społeczeństwie mającym obsesję na punkcie obrazów i produktów.
3. Śmiertelność i strata: Przejście od żywego koloru do czerni i bieli w dyptyku symbolizuje upadek sławy i kruchość życia. Tragiczna śmierć Monroe, zaledwie kilka lat przed powstaniem dzieła, rzuca cień na dzieło.
4. Płeć i tożsamość: Wizerunek Marilyn ukazany jest jako postać oderwana, uprzedmiotowiona, odzwierciedlająca kulturowe oczekiwania stawiane kobietom w latach 60. Utwór można interpretować jako krytykę tego, jak kobiety często są redukowane do wyglądu fizycznego i seksualizowane w mediach.
5. Powtórzenie i abstrakcja: Powtarzające się użycie obrazu przez Warhola stwarza poczucie identyczności i depersonalizacji. Fragmentaryczny i abstrakcyjny charakter pracy kwestionuje autentyczność wizerunku gwiazdy i jego wpływ na widza.
6. Kultura amerykańska: „Dyptyk Marilyn” można odczytać jako komentarz do amerykańskiej kultury, z jej obsesją na punkcie celebrytów, mediów i kultu jednostki. Bada złożoność sławy i jej wpływ na nasze rozumienie tożsamości i piękna.
Ostatecznie przesłanie „Dyptyku Marilyn” jest otwarte na interpretację, ale niewątpliwie odzwierciedla siłę obrazu, ulotność sławy i złożoność współczesnego społeczeństwa.