Oto dlaczego:
* Kwestionujące stereotypy: Prace Simpsona często podważają i podważają stereotypowe przedstawienia osób czarnoskórych w zachodnich mediach. Manipulując obrazami i posługując się tekstem, konfrontuje się z uprzedmiotowieniem i fetyszyzacją czarnych ciał, podkreślając ograniczenia dominujących narracji.
* Intersekcjonalność tożsamości: Prace Simpsona uwzględniają skrzyżowanie rasy, płci i klasy, ukazując złożoność i niuanse tożsamości Czarnych. Rzuca widzom wyzwanie, aby wyszli poza uproszczone kategoryzacje i zaangażowali się w wieloaspektowe doświadczenia osób czarnoskórych.
* Oddanie głosu osobom marginalizowanym: Koncentrując się na doświadczeniach osób czarnoskórych, często wyciszanych lub marginalizowanych w mediach głównego nurtu, Simpson oddaje głos ich punktom widzenia i realiom, w których żyją. Podkreśla znaczenie autoprezentacji i wzmacniania pozycji społeczności Czarnych w kontrolowaniu własnych narracji.
* Konfrontacja ze spojrzeniem: Prace Simpsona badają dynamikę władzy i sposób, w jaki spojrzenie, szczególnie białe męskie, kształtuje reprezentację czarnych ciał. Manipulując obrazem, podważa założenia widza i zmusza go do skonfrontowania się z własnymi uprzedzeniami.
W istocie praca Lorny Simpson stanowi mocną krytykę sposobu, w jaki struktury władzy i konstrukty społeczne kształtują reprezentację Czarnych. Aktywnie stara się rozmontować te struktury i stworzyć bardziej inkluzywne i zróżnicowane rozumienie czarnej tożsamości.