Charakterystyka obiektywnego narratora:
1. Bezstronność: Narrator unika opowiadania się po którejś ze stron lub ujawniania swoich osobistych uczuć na temat postaci lub wydarzeń w historii. Prezentują informacje w sposób bezstronny, bez oceniania i wyrażania jakichkolwiek preferencji.
2. Ograniczona perspektywa: Obiektywni narratorzy zazwyczaj mają ograniczoną perspektywę, dzieląc się tylko tym, co można zaobserwować i usłyszeć, bez zagłębiania się w myśli i emocje bohaterów (chyba że jest to wyraźnie konieczne dla fabuły).
3. Fokus zewnętrzny: Narracja koncentruje się przede wszystkim na działaniach i wydarzeniach zewnętrznych, a nie na wewnętrznych myślach i emocjach. Narrator pełni rolę zewnętrznego obserwatora, opisując, co się dzieje, zamiast analizować, dlaczego tak się dzieje.
4. Ustawienie sceny: Obiektywni narratorzy traktują priorytetowo scenografię i dostarczanie faktycznych informacji o otoczeniu, dając czytelnikom żywy obraz środowiska, w którym toczy się akcja.
5. Wykorzystanie osoby trzeciej: Obiektywne narracje są zwykle opowiadane z perspektywy trzeciej osoby (on/ona/ono). Pozwala to na poczucie dystansu pomiędzy narratorem a bohaterami, przyczyniając się do bezstronności narracji.
6. Dokładne informacje: Celem narracji obiektywnych jest przedstawienie dokładnych i rzetelnych informacji. Narrator nie zniekształca celowo ani nie wyolbrzymia wydarzeń, aby promować określony punkt widzenia.
7. Ton nieoceniający: Ton narracji jest zazwyczaj prosty, opisowy i rzeczowy, unikając języka emocjonalnego, który mógłby wpłynąć na percepcję czytelników.
Przyjmując obiektywną postawę narracyjną, autor pozwala czytelnikom na formułowanie własnych wniosków i interpretacji historii, bez ulegania wpływom osobistych uprzedzeń narratora. Takie podejście może nadać narracji poczucie autentyczności i zachęcić czytelników do krytycznego myślenia.