Odrodzenie muzyki starożytnej Grecji: Camerata starała się ożywić starożytną grecką tradycję muzyczną, studiując klasyczne teksty i badając, w jaki sposób muzyka była wykorzystywana do ulepszania poezji, dramatu i występów w starożytności.
Nowy styl muzyczny: Opracowali nowy styl muzyczny, który kładł nacisk na ekspresyjny śpiew, kładąc nacisk na naturalne techniki wokalne i wyraźną deklamację tekstu, a nie na dominujące wówczas złożone polifoniczne faktury. Ten nowy styl stał się później znany jako monodia lub wczesna opera.
Wpływ na Operę: Eksperymenty i dyskusje w ramach Cameraty wywarły znaczący wpływ na rozwój opery. Ich skupienie się na ekspresji dramatycznej, fuzji muzyki i tekstu oraz zastosowaniu monodii położyło podwaliny pod gatunek, który rozkwitł w całej Europie w XVII i XVIII wieku.
Eksperymenty: Członkowie Cameraty aktywnie angażowali się w eksperymenty i teoretyzowanie, dyskutując o takich kwestiach, jak związek między muzyką a emocjami, wpływ muzyki na duszę oraz rola muzyki w kontekstach społecznych i religijnych.
Wybitni członkowie: Znani członkowie Camerata to między innymi Vincenzo Galilei, Jacopo Peri, Giulio Caccini, Girolamo Mei i Ottavio Rinuccini.
Wpływ na teorię i praktykę muzyki: Wkład Cameraty w teorię i praktykę muzyczną wpłynął na ewolucję zachodniej myśli muzycznej i utorował drogę rozwojowi, które wyznaczyło przejście od epoki renesansu do baroku.