W jaki sposób mówca wykorzystuje naturalne obrazy w sonecie. Czy mam cię porównać do letniego dnia?

Mówca w Sonecie 18 posługuje się naturalnymi obrazami, porównując ukochaną osobę do letniego dnia, podkreślając piękno i przemijający charakter zarówno miłości, jak i życia. Wiersz przedstawia piękno ukochanej osoby jako przewyższające najpiękniejsze aspekty natury, takie jak słońce i wiatr. Poprzez personifikację mówca przedstawia zjawiska naturalne, takie jak słońce, wiatr i lato, jako byty pozbawione cech ukochanej osoby, sugerując ich niedoskonałą i skończoną naturę. Wiersz kończy się zapewnieniem, że piękno ukochanej osoby zostanie zachowane w wiecznych wersach poezji, przekraczając ograniczenia czasu i rozkładu natury, czyniąc miłość nieśmiertelną i odporną na upływ czasu.