* Kolory podstawowe: Często używa się koloru czerwonego, żółtego i niebieskiego, często w najczystszej postaci, aby uzyskać silny efekt wizualny.
* Kolory dodatkowe: Powszechne są również odcienie zieleni, pomarańczy i fioletu, powstałe w wyniku zmieszania kolorów podstawowych.
* Kolory uzupełniające: Kolory znajdujące się naprzeciwko siebie na kole kolorów, takie jak czerwony i zielony, służą do tworzenia wysokiego kontrastu i wizualnych wrażeń.
* Neonowe kolory: Jasne, fluorescencyjne kolory dodają energii i wpływu popkultury.
* Płaskie kolory: Często kolory są nakładane płasko, równomiernie, z niewielkim lub żadnym cieniowaniem lub mieszaniem. Tworzy to graficzny i niemal kreskówkowy efekt.
* Pola kolorów: Często wykorzystuje się duże obszary koloru, aby stworzyć wrażenie przytłaczającego efektu wizualnego.
Przykładowi artyści stosujący te techniki kolorystyczne:
* Andy Warhol: Słynie z używania jasnych, nasyconych kolorów, zwłaszcza w kultowych portretach „Puszki z zupą Campbella” i Marilyn Monroe.
* Roy Lichtenstein: Zastosowano odważne, płaskie kolory i kropki Ben-Daya, aby stworzyć komiksową estetykę.
* Jasper Johns: Znany z używania podstawowych kolorów i prostych form geometrycznych.
* Robert Indiana: Tworzył ikoniczne dzieła, używając odważnych kolorów i prostej typografii, jak na przykład rzeźba „LOVE”.
Należy zauważyć, że chociaż są to wspólne cechy pop-artu, istnieją wyjątki w tym ruchu i artyści, którzy badali różne palety kolorów i techniki.