Oto dlaczego:
* Wiersz koncentruje się na obrazach przedstawiających cierpienie: Głośnik obserwuje obrazy przedstawiające różne sceny trudności, takie jak iCarus spadający z nieba, i ukrzyżowanie Chrystusa.
* Obrazy pokazują brak dramatycznej odpowiedzi: Obrazy przedstawiają te wydarzenia spokojnie, bez przesadnych reakcji otaczających postaci. Świat trwa normalnie.
* Perspektywa mówcy przenosi się na szerszy widok: Mówca początkowo koncentruje się na cierpiących osobach na obrazach, ale następnie rozszerza swoją perspektywę o „starych mistrzów”, którzy je stworzyli. Ta szersza perspektywa sugeruje, że cierpienie jest stałym, częścią ludzkiego doświadczenia i że sam wszechświat jest na to obojętny.
* Wiersz podkreśla kontrast między ludzkim cierpieniem a obojętnością świata: Kolejny temat jest głównym kontrastem między cierpieniem a cichym, niezapomnianym światem. Mówca ostatecznie stwierdza, że „na przykład w Ikarusie Breughela:jak wszystko odwraca się / dość spokojnie od katastrofy; ornia może / usłyszeć plusk, porzucone płacz, / ale dla niego nie była to ważna porażka”.
Wiersz zmusza nas do konfrontacji z rzeczywistością cierpienia i obojętnością świata, pozostawiając nas poczucie zarówno melancholii, jak i akceptacji.