1. Rewolucja francuska (1789-1799) i wojny napoleońskie (1803-1815) :
Rewolucja Francuska i późniejsze podboje napoleońskie tymczasowo rozbiły Święte Cesarstwo Rzymskie, które było luźnym sojuszem państw niemieckich. Ten okres przewrotów i wojny podsycił nastroje nacjonalistyczne wśród niemieckich intelektualistów i ogółu społeczeństwa, ponieważ doświadczyli oni zarówno obcej dominacji, jak i wspólnej walki.
2. Konfederacja Niemiecka (1815) :
Po klęsce Napoleona Kongres Wiedeński utworzył Konfederację Niemiecką, luźny sojusz 39 niezależnych państw niemieckich. Konfederacja, zachowując suwerenność poszczególnych państw, odegrała rolę w promowaniu współpracy między nimi i budowaniu poczucia niemieckiej tożsamości.
3. Ruchy nacjonalistyczne i przebudzenie intelektualne :
Początek XIX wieku był świadkiem odrodzenia kulturalnego i intelektualnego w Niemczech. Niemieccy pisarze, filozofowie i artyści celebrowali wspólny język, kulturę i historię narodu. Ten okres przebudzenia narodowego przyczynił się do rozwoju ruchów nacjonalistycznych, które dążyły do zjednoczenia różnych państw niemieckich w jedno państwo narodowe.
4. Unia Celna (Zollverein) :
W 1834 r. utworzono Zollverein, którego celem było stworzenie zjednoczonej niemieckiej przestrzeni gospodarczej. Znosząc wewnętrzne cła i bariery celne między uczestniczącymi państwami niemieckimi, Zollverein ułatwiło handel, integrację gospodarczą i współpracę. Ten sojusz gospodarczy jeszcze bardziej wzmocnił więzi między różnymi państwami.
5. Rewolucje 1848 :
Rewolucje 1848 roku, które przetoczyły się przez Europę, wywarły znaczący wpływ na niemiecki ruch zjednoczeniowy. Rewolucje te miały na celu osiągnięcie reform demokratycznych, praw obywatelskich i utworzenie zjednoczonego narodu niemieckiego. Pomimo niepowodzenia powstań rewolucyjnych, one jeszcze bardziej wzmocniły i zradykalizowały ruch nacjonalistyczny w Niemczech.
6. Przywództwo pruskie :
Prusy, największe i najpotężniejsze państwo niemieckie, wyłoniły się jako wiodąca siła w dążeniu do zjednoczenia. Pod przywództwem mężów stanu, takich jak Otto von Bismarck, Prusy prowadziły politykę realpolitik – pragmatycznego podejścia do dyplomacji i polityki siły – aby zjednoczyć Niemcy pod pruską dominacją.
Te wydarzenia i wydarzenia, które miały miejsce na początku XIX wieku, pomogły utorować drogę do pomyślnego zjednoczenia Niemiec w 1871 roku, kiedy większość państw niemieckich została włączona do Cesarstwa Niemieckiego pod przywództwem Prus.