* Szacunek dla pamięci Gabrielle: Annie uważa, że próba uchwycenia ducha Gabrielle w innym posągu byłaby brakiem szacunku, zwłaszcza że była osobą złożoną i wieloaspektową. Annie uważa, że uchwycenie istoty Gabrielle słowami, tak jak to miało miejsce w książce, jest bardziej odpowiednim hołdem.
* Strach przed porażką: Annie jest głęboko poruszona przyjęciem jej pierwszego pomnika, który spotkał się z mieszanymi recenzjami, a nawet krytyką. Nie chce ryzykować kolejnej rozczarowującej kreacji, zwłaszcza jeśli chodzi o kogoś tak ważnego jak Gabrielle.
* Ograniczenia kreatywności: Annie zdaje sobie sprawę, że sztuka jest subiektywna i może nie być w stanie uchwycić ducha Gabrielle w sposób, który każdy uzna za satysfakcjonujący. Uważa, że jej obecne zdolności twórcze mogą nie wystarczyć, aby sprostać temu zadaniu.
* Koncentrując się na teraźniejszości: Annie aktywnie uczestniczy w pisaniu książki o Towarzystwie Literackim i Placku Ziemniaczanym na Guernsey, z projektem, z którym jest silnie związana. Stworzenie kolejnego posągu oderwałoby ją od tej ważnej pracy.
Ostatecznie decyzja Annie wynika z jej szacunku dla dziedzictwa Gabrielle, zwątpienia w siebie i chęci skupienia się na bieżących zajęciach twórczych. Wierzy, że najlepszym sposobem uczczenia pamięci Gabrielle jest wydanie książki, która jest mocnym i osobistym świadectwem jej życia i ducha.