Pugio: Była to najpowszechniejsza broń boczna noszona przez rzymskich żołnierzy. Był to krótki, obosieczny miecz z grubym ostrzem, zwykle o długości około 15-20 cali. Pugio było przede wszystkim bronią kłującą, ale można było go również używać do cięcia.
Sica: Był to zakrzywiony, jednosieczny sztylet używany przez gladiatorów i niektóre jednostki pomocnicze. Był nieco krótszy od pugio i nadawał się do pchnięć i cięć.
Gladius: Chociaż gladius nie był wyłącznie sztyletem, czasami był używany jako sztylet. Był to krótki miecz z obosiecznym ostrzem, zwykle o długości 20–24 cali. Gladiatorzy często używali gladiusa jako sztyletu w walce w zwarciu.
Należy zauważyć, że sztylety nie były tak powszechne w rzymskich wojnach, jak we współczesnej fikcji. Rzymscy żołnierze w walce polegali głównie na mieczach i włóczniach.
Czy chcesz dowiedzieć się więcej o tej broni lub innych aspektach rzymskich działań wojennych?