Oto kilka typowych składników:
* Atrament galusowo-żelazowy: Był to najpopularniejszy rodzaj atramentu używanego w okresie Tudorów. Powstał poprzez połączenie soli żelaza (zwykle siarczanu żelaza), garbników (wyekstrahowanych z galasów dębowych), gumy arabskiej (dla lepkości) i wody. Sole żelaza reagowałyby z garbnikami, tworząc czarny pigment.
* Inne składniki: Czasami do atramentu dodawano inne substancje, aby poprawić jego właściwości, takie jak:
* Ocet: Aby pomóc rozpuścić sole żelaza i przyspieszyć reakcję.
* Cukier: Aby zwiększyć przepływ atramentu i zapobiec zatykaniu pióra.
* Indygo: Dla niebieskiego odcienia.
* Szafran: Dla czerwono-brązowego koloru.
Wytwarzanie atramentu:
Proces wytwarzania atramentu był pracochłonny. Składniki dokładnie odmierzono i zmieszano, a następnie pozostawiono na kilka tygodni, aby reakcja mogła zakończyć się. Gdy atrament był już gotowy, często był filtrowany w celu usunięcia wszelkich osadów.
Jakość:
Jakość atramentu Tudorów była bardzo zróżnicowana. Niektóre atramenty zostały wykonane z wysokiej jakości składników i były bardzo trwałe, inne zaś z tańszych materiałów i były bardziej podatne na blaknięcie.
Inne zastosowania:
Atramentu używano nie tylko do pisania w czasach Tudorów. Używano go także do barwienia sukna, malowania, a nawet znakowania zwierząt gospodarskich.
Oto kilka interesujących faktów na temat atramentu Tudorów:
* Atrament często wytwarzano w domu, zwłaszcza w klasztorach i innych instytucjach.
* Jakość atramentu może być wskaźnikiem zamożności i statusu danej osoby.
* Kałamarze często zdobiono wyszukanymi wzorami.
Ogólnie rzecz biorąc, atrament był istotną częścią życia Tudorów. Używano go do wszystkiego, od pisania listów, przez prowadzenie rejestrów, po oznaczanie własności.