Polowanie i samoobrona:
* Łuk i strzała: Ojibwe byli znani ze swojej biegłości w posługiwaniu się łukiem i strzałami. Wykonywali łuki z różnych gatunków drewna, takich jak jesion, wiąz i klon, oraz strzały z cedru, świerku i brzozy. Groty strzał wykonywano z krzemienia, czertu, obsydianu lub kości.
* Włócznia: Używany do polowań na grubego zwierza, szczególnie w bliskich spotkaniach. Włócznie były zwykle wykonane z drewna ze spiczastym kamiennym końcem.
* Atlatl: To urządzenie do rzucania służyło do zwiększenia szybkości i celności włóczni.
* Tomahawk: Choć używany głównie do zadań użytkowych, takich jak rąbanie drewna lub kopanie, tomahawk może być również używany jako broń w walce w zwarciu.
Wojna:
* Kluby wojenne: Były to drewniane pałki o różnych kształtach i rozmiarach, często ozdobione kolcami lub ostrzami.
* Noże: Były one zwykle wykonane z kości lub kamienia i używane do walki w zwarciu.
* Tarcze: Wojownicy Ojibwe używali tarcz wykonanych z drewna lub skóry zwierzęcej, aby odpierać ataki.
* Kluby: Do ataków pałkowych używali także pałek wykonanych z drewna lub kamienia.
Inne narzędzia:
* Snękanie: Ojibwe używał wnyków wykonanych z liny lub ścięgien do łapania drobnej zwierzyny.
* Wędkarstwo: Do połowu ryb używali także włóczni, haczyków i sieci rybackich.
Należy pamiętać, że konkretna broń używana przez Ojibwe różniła się w zależności od okresu, regionu i osoby. Ich umiejętności wytwarzania broni były bardzo zaawansowane i dostosowane do ich środowiska i stylu życia.